Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον http://www.katixitiko.gr Thu, 09 Feb 2017 16:40:58 +0000 en-US hourly 1 Χειροτεχνία: Το Κουκλοθέατρο του Ασώτου! http://www.katixitiko.gr/2017/02/09/koyklo-aswtou/ Thu, 09 Feb 2017 16:40:58 +0000 http://www.katixitiko.gr/?p=30114 Από τη Νηπιαγωγό, Ματίνα Στούμπου Το Κουκλοθέατρο του Ασώτου Αφιερώνοντας κάποιο από τα μαθήματά μας στην Παραβολή του Ασώτου Υιού, μας δίνεται η ευκαιρία να περάσουμε πολλά και όμορφα μηνύματα στα παιδιά. Με την παρακάτω κατασκευή μπορούν με τη δική τους φαντασία, μετά το τέλος του μαθήματος, να διαδραματίσουν την Παραβολή μόνα τους! Τί πιο […]

The post Χειροτεχνία: Το Κουκλοθέατρο του Ασώτου! appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>
Από τη Νηπιαγωγό, Ματίνα Στούμπου

Το Κουκλοθέατρο του Ασώτου

Αφιερώνοντας κάποιο από τα μαθήματά μας στην Παραβολή του Ασώτου Υιού, μας δίνεται η ευκαιρία να περάσουμε πολλά και όμορφα μηνύματα στα παιδιά. Με την παρακάτω κατασκευή μπορούν με τη δική τους φαντασία, μετά το τέλος του μαθήματος, να διαδραματίσουν την Παραβολή μόνα τους!
Τί πιο όμορφο να ακούς από τα στόματα μικρών παιδιών τις εναλλαγές των φωνών πατέρα και υιού!

ΥΛΙΚΑ

Ξυλάκια (απ’ αυτά που χρησιμοποιούν οι γιατροί).

Φωτοτυπία του Ασώτου και του πατέρα.

Στρασάκια χρωματιστά.

Μαρκαδόροι.

Κόλλα.

ΕKΤΕΛΕΣΗ
Κόβουμε τις φιγούρες του Ασώτου και του πατέρα.

Χρωματίζουμε τις φιγούρες.

Κολλάμε στον γιό, κάποια στρασάκια από την μεριά με την καλή φορεσιά για να την δείξουμε ποιο πλούσια και εντυπωσιακή.

Κολλάμε το ξυλάκι από την πίσω μεριά της κάθε φιγούρας.

Διπλώνουμε την φιγούρα με τέτοιο τρόπο, ώστε να είναι μέσα της τυλιγμένο το ξυλάκι και από την μια μεριά να φαίνεται η χαρούμενη όψη και από την πίσω η λυπημένη.

Όταν τα παιδιά τελειώσουν, μπορούν να δραματοποιήσουν την παραβολή με τις φιγούρες τους.
Το πατρόν της χειροτεχνίας είναι:

Αναρτήθηκε από Ματίνα Στούμπου 

The post Χειροτεχνία: Το Κουκλοθέατρο του Ασώτου! appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>
Ο δεύτερος γέροντας του Φλεβάρη… http://www.katixitiko.gr/2017/02/09/deyteros-gerontas/ Thu, 09 Feb 2017 15:28:22 +0000 http://www.katixitiko.gr/?p=30111 Του ιερομονάχου Ιάσων Ιερομ. Ο δεύτερος γέροντας του Φλεβάρη, μετά τον δίκαιο Συμεών, ο Άγιος Χαραλάμπης, μας λέει ότι η χαρά είναι για να λάμπει πάντοτε. Τότε είναι στ’ αλήθεια χαρά, γιατί ποτέ δε πεθαίνει. Αν είναι για τη χαρά να θυσιαστεί κανείς ακόμη και στα τελειώματα της ζωής του, όπως ο Αη Χαράλαμπος, τότε πάει […]

The post Ο δεύτερος γέροντας του Φλεβάρη… appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>
Του ιερομονάχου Ιάσων Ιερομ.

Ο δεύτερος γέροντας του Φλεβάρη, μετά τον δίκαιο Συμεών, ο Άγιος Χαραλάμπης, μας λέει ότι η χαρά είναι για να λάμπει πάντοτε. Τότε είναι στ’ αλήθεια χαρά, γιατί ποτέ δε πεθαίνει. Αν είναι για τη χαρά να θυσιαστεί κανείς ακόμη και στα τελειώματα της ζωής του, όπως ο Αη Χαράλαμπος, τότε πάει να πει ότι παρά τις δυσκολίες της ζωής, τη Χαρά του δεν θα τηνε πρόδιδε ποτέ.

Αεί λάμπει ο Χαραλάμπης

 

The post Ο δεύτερος γέροντας του Φλεβάρη… appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>
Άσωτοι πολλοί και στις μέρες μας. Άσωτοι του καθήκοντος… http://www.katixitiko.gr/2017/02/09/aswtoi-tou-ka8hkontos/ Thu, 09 Feb 2017 15:14:43 +0000 http://www.katixitiko.gr/?p=30108 Από τον Αρχιμ. Γεώργιος Χρήστος Γιαννιός Του ασώτου…ή του “επαναστάτη”!! Κυριακή του ασώτου κοντοζυγώνει… ένα σπιτικό, ένας πατέρας, δυο γιοι. Ο ένας στο καθήκον, ο άλλος στην «επανάσταση»!! Ο πρώτος ακολουθεί το θέλημα του πατέρα. Δεν τον στενοχωρεί, δεν τον κουράζει. Ο δεύτερος, κάνει την επανάστασή του. Θέλει να ζήσει κείνα που δεν έζησε. Κείνα που […]

The post Άσωτοι πολλοί και στις μέρες μας. Άσωτοι του καθήκοντος… appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>

Του ασώτου…ή του “επαναστάτη”!!

Κυριακή του ασώτου κοντοζυγώνει… ένα σπιτικό, ένας πατέρας, δυο γιοι. Ο ένας στο καθήκον, ο άλλος στην «επανάσταση»!! Ο πρώτος ακολουθεί το θέλημα του πατέρα. Δεν τον στενοχωρεί, δεν τον κουράζει. Ο δεύτερος, κάνει την επανάστασή του. Θέλει να ζήσει κείνα που δεν έζησε. Κείνα που είχε απωθημένα!! Και το τόλμησε!! Όμως, την επιλογή του την πλήρωσε και μάλιστα ακριβά. Ξέρετε, υπάρχει μια φράση που λέγει πως, όταν το πρόβατο φεύγει απ’ το μαντρί το τρώει ο λύκος!! Έτσι κι έγινε…
Και σαν ήλθε στα συγκαλά του ο άσωτος, θέλησε να γυρίσει πίσω στο σπιτικό. Πίσω στον προδωμένο πατέρα. Όμως συνέβει μια δεύτερη επανάσταση: ο γιος του καθήκοντος, επαναστάτησε!! Δεν του χώρεσε ο νους πως ο πατέρας καλοδέχτηκε τον πρώην άσωτο…
Καθήκον – ασωτία!! Δυο λέξεις, δυο έννοιες τόσο απόμακρες η μία από την άλλη, συνάμα δε, τόσο κοντινές. Μήτε το καθήκον το στεγνό, μήτε η ασωτία ταιριάζουν στους «γιους του Πατέρα»! Τι να το κάνεις το καθήκον, άμα δεν έχεις καρδιά. Τι προσφέρει η στείρα, η στεγνή αγάπη προς το Θεό, πολύ δε περισσότερο προς τους ανθρώπους, άμα δεν λογαριάζει νου, ψυχή και καρδιά.
Άσωτοι πολλοί και στις μέρες μας. Άσωτοι του καθήκοντος, άσωτοι και ως επαναστάτες δίχως αιτία. Ή μάλλον η αιτία και η αφορμή υπάρχουν. Κείνοι την ξέρουν καλύτερα… όμως μη λησμονούν πως ο Πατέρας περιμένει…

The post Άσωτοι πολλοί και στις μέρες μας. Άσωτοι του καθήκοντος… appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>
Ο Αγιορείτης που αγαπούσε τον Άγιο Νεκτάριο http://www.katixitiko.gr/2017/02/09/agapoyse/ Thu, 09 Feb 2017 14:53:07 +0000 http://www.katixitiko.gr/?p=30101 Του π. Αντωνίου Χρήστου, Υπευθύνου Γραφείου Νεότητας Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας Κατά κόσμον ονομαζόταν Γεώργιος Θεοδωράκης του Νικολάου. Γεννήθηκε στο χωριό Σελλιά Αγίου Βασιλείου Ρέθυμνου Κρή­της το 1910. Ήταν το μεγαλύτερο από τα εννέα παιδιά των ευσεβών γονέων του. Από μικρός ήταν φίλεργος και φιλομαθής. Εικοσάχρονος εισήλθε να μονάσει στην ιερά μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Πρέβελη. […]

The post Ο Αγιορείτης που αγαπούσε τον Άγιο Νεκτάριο appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>
Του π. Αντωνίου Χρήστου, Υπευθύνου Γραφείου Νεότητας Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας
Κατά κόσμον ονομαζόταν Γεώργιος Θεοδωράκης του Νικολάου. Γεννήθηκε στο χωριό Σελλιά Αγίου Βασιλείου Ρέθυμνου Κρή­της το 1910. Ήταν το μεγαλύτερο από τα εννέα παιδιά των ευσεβών γονέων του. Από μικρός ήταν φίλεργος και φιλομαθής. Εικοσάχρονος εισήλθε να μονάσει στην ιερά μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Πρέβελη. Συνέχισε και στη μονή την εργατικότητά του, τη μελέτη και την προσ­ευχή. Έτσι χειροτονήθηκε διάκονος και ιερεύς.
Κατά τον πόλεμο του 1940-41 πήγε εθελοντής στο μέτωπο. Κατά την επιστροφή στη μονή του συνέχισε την προσφορά του, φυγαδεύοντας Άγγλους, Νεοζηλανδούς και Έλληνες στη Μέση Ανατολή. Για τη δράση του αυτή βραβεύτηκε από την ελληνική πολιτεία.
Το 1963 μετέβη ως προσκυνητής στα Ιεροσόλυμα. Κατόπιν θέλησε να έλθει στο Άγιον Όρος. Ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης όμως, όταν το πληροφορήθηκε τον έστειλε στον μητροπολίτη Βεροίας, που ήθελε έναν καλό ιερομόναχο για την ιερά μονή Παναγίας Σουμελά. Έτσι έμεινε στη μονή του Βερμίου από το 1963 έως το 1968. Στη συνέχεια θέλησε πάλι ν’ αναχωρήσει για το Άγιον Όρος, ο μητροπολίτης όμως τον χρεια­ζόταν κοντά του. Του επέτρεψε μόνο ένα προσκύνημα στο Άγιον Όρος, το οποίο τον καταγοήτευσε και τον συγκίνησε. Έμεινε σε ενορία της Βεροίας έως το 1976. Πολλοί πιστοί διήλθαν από το άγιο πετραχήλι του και βοηθήθηκαν σημαντικά.
Από το 1976 έως της κοιμήσεώς του παρέμεινε σ’ ένα παραλιακό Ξενοφωντινό Κελλί στην περιοχή Μπούραντα, όπου έκτισε ναό του Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως, τον οποίο ιδιαίτερα ευλαβείτο, γιατί πολλές φορές τον είχε βοηθήσει στη ζωή του. Εκεί συνέχισε τις μελέτες και τις προσευχές του, λειτουργώντας καθημερινά, σκαλίζοντας τον κήπο της αυλής του και της καρδιάς του. Τη σύνταξή του διέθετε σε ελεημοσύνες και αγαθοεργίες. Από τους πολλούς του κόπους και μόχθους της ζωής του ασθένησε. Την τελευταία διετία του διήλθε στη μονή Ξενοφώντος νοσηλευόμενος και γηροκομούμενος με αγάπη από τους πατέρες της μονής. Ανεπαύθη εν Κυρίω στις 8.11.1996, παραμονή της μνήμης του αγίου Νεκταρίου, τον οποίο υπεραγαπούσε, και στου οποίου το Κελλί διαβίωσε επί μία εικοσαετία περίπου.
Πήγες – Βιβλιογραφία
Αντωνίου Στιβακτάκη, Κρήτες Αγιορείτες Μοναχοί, Ιεράπετρα 2007, σσ. 54-57. Του αυτού, Γεράσιμος ο Ξενοφωντινός, Άγκυρα Ελπίδος 48/2009, σσ. 34-36.
Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Μέγα Γεροντικό εναρέτων αγιορειτών του εικοστού αιώνος Τόμος Γ’ – 1984-2000, σελ.1415-1417 , Εκδόσεις Μυγδονία, Α΄ Έκδοσις, Σεπτέμβριος 2011

The post Ο Αγιορείτης που αγαπούσε τον Άγιο Νεκτάριο appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>
Σκέψεις για την Παιδεία… http://www.katixitiko.gr/2017/02/07/skeceis-gia-thn-paideia/ Tue, 07 Feb 2017 21:45:00 +0000 http://www.katixitiko.gr/?p=30097 Επιμέλεια π. Αντωνίου Χρήστου, Υπευθύνου Γραφείου νεότητας Ι. Μητροπόλεως Γλυφάδας του κ. Ιωάννη Βραχνάκη                          Συνταξιούχου Εκπαιδευτικού «H παιδεία απoτελεί βασική απoστoλή τoυ Kράτoυς και έχει σκoπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και […]

The post Σκέψεις για την Παιδεία… appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>
Επιμέλεια π. Αντωνίου Χρήστου, Υπευθύνου Γραφείου νεότητας Ι. Μητροπόλεως Γλυφάδας
του κ. Ιωάννη Βραχνάκη
                         Συνταξιούχου Εκπαιδευτικού
«H παιδεία απoτελεί βασική απoστoλή τoυ Kράτoυς και έχει σκoπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τoυς σε ελεύθερoυς και υπεύθυνoυς πoλίτες». Αυτά επιτάσσει το σύνταγμα της Ελλάδας στο σχετικό με την παιδεία άρθρο του.
Λαμβάνοντας αυτά υπόψη και ακούγοντας πολλές φορές για την κρίση που περνάει η παιδεία μας, έχω την εντύπωση ότι η κρίση της παιδείας δεν αφορά τόσο την επαγγελματική και φυσική αγωγή, αν και η τελευταία ψυχορραγεί, όσο την ηθική και πνευματική. Δηλαδή η κρίση στην παιδεία είναι κρίση της αγωγής που δίνεται στα παιδιά μας. Γι αυτό και δεν σχετίζονται με την κρίση τα μαθήματα που λίγα προσφέρουν από παιδαγωγικής άποψης, όπως τα μαθηματικά, η φυσική και η χημεία, η γεωγραφία και η αστρονομία, η βιολογία, τα αγγλικά και τα γαλλικά, η τεχνολογία, η πληροφορική κλπ, τα οποία αναμφίβολα διευρύνουν την σκέψη, τους ορίζοντες, διευκολύνουν και χρησιμεύουν τα μέγιστα στη ζωή. Παρόλο που, αυτά εν μέρει ή πολλοίς βασανίζουν τους μαθητές με άχρηστες γνώσεις που αποστηθίζουν σε δυσανάγνωστα βιβλία, εν τούτοις αυτά τα προβλήματα σιγά-σιγά αντιμετωπίζονται και μπορούμε να πούμε ότι γίνονται κατά περίπτωση πολλές βελτιώσεις.
Μας απασχολούν κυρίως άλλα μαθήματα που έχουν να κάνουν με την γλώσσα, την ιστορία, τον πολιτισμό και την κοινωνία, επειδή αυτά είναι τα κατ’ εξοχήν παιδαγωγικά και συμβάλλουν στην πνευματική αγωγή του ανθρώπου. Γι αυτό και λέμε αμόρφωτους, όχι αυτούς που δεν τα πάνε καλά με τα μαθηματικά και τη φυσική, αλλά αυτούς που δεν μπορούν να μιλήσουν, να γράψουν, να εκφραστούν, να σκεφθούν, αυτούς που δεν γνωρίζουν την ιστορία των προγόνων τους, αλλά και των άλλων λαών, που δεν αναγνωρίζουν την ομορφιά του πολιτισμού τους, ακόμα και αυτούς που απορρίπτουν τους δεσμούς της κοινωνίας.
Ιδιαίτερα εμείς οι Έλληνες κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας την πιο πλούσια κληρονομιά από όλους τους λαούς. Μας προίκισαν με μια μοναδική και ανεπανάληπτου πλούτου γλώσσα, που μέτρησε όλο τον κόσμο και του έδωσε νόημα, που έδωσε όνομα σε όλες τις επιστήμες και ώθησε τη σκέψη σε ύψη και πέραν του κόσμου τούτου με τη φιλοσοφία. Μας δίδαξαν τι σημαίνει ελευθερία, ανδρεία και αρετή με Θερμοπύλες. Ανέδειξαν τι είναι πολιτισμός και τι ευνομία και δημοκρατία.
Χάρις σε αυτά γνωρίσαμε την ακμή μα απεμπολώντας τα, βιώσαμε την  παρακμή. Τι συμβαίνει; Είμαστε θύματα ενός εχθρικού σχεδίου για το μέλλον μας, ή ιδανικοί αυτόχειρες, ή επικρατεί τρικυμία εν τω κρανίω μας;
Κακοποιήσαμε και φτωχύναμε τη γλώσσα μας καταργώντας πνεύματα και τόνους, κλίσεις ονομάτων, μετοχές και απαρέμφατα, χρόνους και εγκλίσεις ρημάτων, μα κυρίως στην εποχή μας εκτοπίζουμε καθημερινά λέξεις για τα πιο απλά πράγματα και υιοθετούμε λέξεις άλλων λαών, μεταλλάσσοντας την γλώσσα μας σε σπαστή αγγλοελληνική.
Υποτιμούμε όσα πρόσφεραν οι πρόγονοι σε εμάς και στην ανθρωπότητα. Δεν νοιώθουμε ευγνωμοσύνη σε όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία μας, και παρόλο που πήραμε από αυτούς, δεν έχουμε διάθεση να παραδώσουμε και εμείς κάτι στα παιδιά μας.
Ενίοτε λοιδορούμε τον Κολοκοτρώνη και πάντοτε υποτασσόμαστε στα πάθη και τα ελαττώματά μας, εθελοτυφλούμε στις προδοσίες μας για να επαναλάβουμε τα λάθη μας.
Ο πολιτισμός μας αφελληνίστηκε και έγινε μια μαλθακή κουλτούρα, δυσνόητη και ακατανόητη, βασανισμένη, βυθισμένη στο άγχος και αποπροσανατολισμένη από τις αξίες της ζωής.
Η δημοκρατία έγινε μια κλεμμένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, η δικαιοσύνη κοιμάται στα συντάγματα και τις μεγαλοστομίες τους, και στην πράξη βιάζονται.
Διαβάζοντας πάλι το σύνταγμα: «H παιδεία… έχει σκoπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων…» παρατηρεί κάποιος ότι δεν έγινε η παραμικρή αναφορά στην ηθική αγωγή των Ελλήνων, παρόλο αναφέρεται σαν πρώτος σκοπός της παιδείας.
Και αν είναι τόσο σημαντική αυτή η ηθική αγωγή με ποιο τρόπο παρέχεται; Μέσα από τα βιβλία; Όπως κάποτε που υπήρχε και σαν μάθημα; Δίνονται γραπτές εξετάσεις, ή απορρίπτεται κάποιος αν δεν έχει το απαιτούμενο ήθος;
Τι παράξενο! Την στιγμή που κανείς δεν αμφισβητεί ότι η ηθική αγωγή των παιδιών είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της παιδαγωγικής, όμως αυτό δεν διδάσκεται, παρά την σημασία του. Και δεν διδάσκεται γιατί βιώνεται.
Όπως το παιδί βιώνει τις ηθικές αξίες μέσα στην οικογένεια, έτσι διαπαιδαγωγείται και μέσα στο σχολείο. Παιδαγωγός στην οικογένεια είναι ο γονιός του, παιδαγωγός στο σχολείο είναι ο δάσκαλός του.
Και δεν αρχίζει η παιδαγωγική με το κτύπημα του κουδουνιού στην τάξη, ούτε κάνει διαλείμματα. Αρχίζει στην αρχή με το πρώτο κουδούνι και τελειώνει με το τελευταίο.
Και ποια είναι η «διδακτέα ύλη» του μαθήματος αυτού; Στη μικρή κοινωνία του σχολείου, καθημερινά, ζωντανά, άμεσα, μαθαίνουν οι νέοι συμπεριφορά.
Ποιος δάσκαλος δεν νουθετεί τους μαθητές καθημερινά, μέσα και έξω από την τάξη, στο μάθημα και στο διάλειμμα;
Να σέβεται ο ένας μαθητής τον άλλο. Να μην κάνει διάκριση φύλου, ή εθνικότητας, να μην πειράζει τους συμμαθητές του, να μην κάνει κόλαση τη ζωή τους αν τυχόν μειονεκτούν, ή για να σπάσει πλάκα. Στο σχολείο μπορεί να αποκτήσει τους φίλους μιας ζωής και όχι να κάνει μια ευχάριστη αλλά εφήμερη παρέα, που διαρκεί όσο γεμίζει την ώρα της με καλαμπούρια.
Μαθαίνει ότι μπορεί εύκολα να καταστρέφει και δύσκολα να δημιουργεί, εύκολα να περιγελάει και δύσκολα να σέβεται.
Να ομορφαίνει το σχολείο και όχι να γράφει παντού άσχημα και υβριστικά συνθήματα. Να παίρνει πρωτοβουλίες σε δημιουργικές εκδηλώσεις και να εκπλήσσει τους άλλους με κρυμμένα χαρίσματα που έχει. Μπορεί να μην είναι καλός στα μαθηματικά, ή στην έκθεση, αλλά να τον χειροκροτούν σε μια μικρή θεατρική παράσταση του σχολείου του, ή στην οργάνωση και συμμετοχή μιας σχολικής γιορτής.
Να καταλάβει ότι κι αν δεν τα καταφέρνει σε πολλά, πάντα υπάρχουν κάποια που τα πάει καλά, και ότι μπορεί χάρις σε αυτά να γίνει χρήσιμος στην κοινωνία και όχι ένας ισόβιος αποτυχημένος μαθητής.
Μαθαίνει να είναι ειλικρινής, να αναλαμβάνει τις ευθύνες των πράξεών του. Όταν παραδέχεται τα λάθη του συμφιλιώνεται με τους συμμαθητές του, με τους δασκάλους του και κυρίως με τον εαυτό του.
Στο σχολείο πρωτομαθαίνει τι θα πει ωράριο και ευθύνες, ότι τα αγαθά κερδίζονται με προσπάθεια. Ότι ο δάσκαλος στέκεται με επιείκεια, τους βοηθάει σ’ αυτή την προσπάθεια για να τελειώσουν το σχολείο και να συνεχίσουν μετά από αυτό.
Ο δάσκαλος θα τους μαλώσει, θα τους τιμωρήσει, αλλά και θα τους συγχωρήσει. Θα συζητήσει μαζί τους, θα γελάσει, αλλά θα τους επαναφέρει στην τάξη. Θα δείξει κατανόηση σε τυχόν προβλήματα στην οικογένειά τους ή προσωπικά, θα τους στηρίξει.
Ο δάσκαλος μπορεί να μην είναι φίλος με το μαθητή, ούτε μια ευχάριστη παρέα. Είναι όμως κάτι παραπάνω. Είναι όλα αυτά που περιμένει και ελπίζει ο γονιός να βρει το παιδί του, όταν το στέλνει στο σχολείο. Δεν είναι ο ήρωας που τα κάνει όλα, ούτε ο ιδανικός, ο ξεχωριστός, ο σπάνιος. Είναι ο καθημερινός, ο συνηθισμένος δάσκαλος, που έχει χίλια δυό προβλήματα να αντιμετωπίσει στην οικογένειά του, στη ζωή του.
Θα οργισθεί, θα φωνάξει, θα τιμωρήσει, θα τεντωθούν τα νεύρα του, θα απογοητευτεί, θα υποφέρει. Αλλά θα συγχωρήσει, θα ξεχάσει, θα βρει τη δύναμη και θα συνεχίσει. Γιατί αγαπάει τα παιδιά και σιγά σιγά καταλαβαίνει ότι πρέπει να τα αγαπάει ακόμα περισσότερο, ιδιαίτερα όταν δεν το αξίζουν. Ναι, ιδιαίτερα όταν δεν το αξίζουν, όπως μας αγαπάει και εμάς κάποιος παρόλο που δεν το αξίζουμε.
Αλλιώς δεν κάνει για δάσκαλος και αλλιώς η παιδεία δεν είναι παιδεία.
Ακόμα περισσότερο ο δάσκαλος τους δίνει ελπίδα να τα καταφέρουν, απέναντι σε μια κοινωνία που απελπίζει. Ας αναλογιστούμε ποιες αξίες μπορεί να πάρει ένας νέος σήμερα από την κοινωνία; Από την τηλεόραση θα μάθει τη βία, θα έρθει σε επαφή με κάθε τι ρηχό και χυδαίο. Από τους πολιτικούς θα μάθει τη ψευτιά και θα ακούσει τα μεγάλα λόγια. Θα γυρέψει δουλειά και θα μάθει τι θα πει ανεργία και προσκύνημα στον κάθε αφέντη. Θα γνωρίσει την αδικία και την ανισότητα, θα οργισθεί, θα απογοητευθεί, αλλά στο τέλος μάλλον θα συμβιβαστεί. Θα επιδιώξει το βόλεμα, το εύκολο χρήμα, θα δικαιολογήσει την απάτη για τον εαυτό του και θα αδιαφορήσει για την αδικία, αν αυτή αφορά τους άλλους. Κατανάλωση και καλοπέραση θα είναι τα ιδανικά του, γιατί αυτά είναι όλων.
Ξεμάκρυνε ο λόγος για την κρίση της παιδείας και έφτασε στην κρίση της ηθικής διαπαιδαγώγησης του ανθρώπου. Έφτασε στην κρίση της οικογένειας χωρίς ηθική, του σχολείου χωρίς ηθική και της κοινωνίας χωρίς ηθική. Αντί  όμως να μιλάμε για έλλειμμα ηθικής διαπαιδαγώγησης, πιο σωστό είναι να μιλάμε για την απουσία του θεού, δηλαδή για μια κοινωνία χωρίς θεό, για ένα σχολείο χωρίς θεό, για μια οικογένεια χωρίς θεό, για τον άνθρωπο χωρίς θεό.
Και χρειαζόμαστε έναν τέλειο παιδαγωγό, έναν θεό που να μας γεμίζει ελπίδα, να μας δίνει δύναμη, να μας οδηγεί με σοφία και να μας πλημμυρίζει με τόση αγάπη που να την προσφέρουμε κι εμείς στους συνανθρώπους μας.
Αλλά ποιον θεό να διαλέξουμε; Κάποιον από τους πολλούς που έφτιαξαν οι άνθρωποι, ή τον θεό που έφτιαξε τον άνθρωπο; Να μην ξεχωρίσουμε κανέναν λένε μερικοί. Να τους βάλουμε όλους μαζί στο μυαλό των παιδιών, να τους γνωρίσει όλους και ας διαλέξει όποιον θέλει. Να καλλιεργήσουμε στην ψυχή των παιδιών την αυταπάτη ότι είναι όλοι αξιοσέβαστοι, ότι έχουν ο καθένας ίσα δικαιώματα και μερίδιο σε πιστούς και οπαδούς, να δημιουργήσουμε μια δημοκρατία θεών, όπου θα συνυπάρχουν ειρηνικά.
Να αποστηθίσουν τα παιδιά τις εκατοντάδες θεότητες του ινδοϊστικού πανθέου, που ούτε για την ελληνική μυθολογία δεν αποτολμήσαμε και να πιστέψουν στις άπειρες ευκαιρίες που έχουν με την μετενσάρκωση μέχρι να φθάσουν στην τελείωση;
Να τους υποσχεθούμε ότι μπορούν να βιώσουν την άκακη, άπραγη και μακάρια νιρβάνα, ότι θα απελευθερωθούν μέσα στην ανυπαρξία του μηδενός, όπου δεν θα έχουν τίποτα ανάγκη, όταν περισσότερο από όλα ο άνθρωπος έχει ανάγκη και σκοπό και ζει «ἐπὶ παντὶ ῥήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ»;
Να επαινέσουμε τον σεβασμό που τρέφει ο πιστός στο Ισλάμ, την καρτερία του σαν αποδιωγμένος απόγονος του Ισμαήλ απέναντι στις αδικίες που υφίσταται, αλλά να αποσιωπήσουμε ότι, καθώς παύει με την θέλησή του να είναι ελεύθερος και είναι υποταγμένος στο θεό, με περισσό φανατισμό θέλει να καταργήσει και την ελευθερία των άλλων; Ότι όποιος αρνείται τον Αλλάχ και τον νόμο της Σαρίας θεωρείται άπιστος, και πρέπει και να αντιμετωπίζεται σαν τέτοιος;
Να μάθουμε στα παιδιά την ιστορία του περιούσιου λαού και για τον θεό που ακόμα τον περιμένουν επί γης, αλλά να κρύψουμε την υπερηφάνεια και την σκληρότητα με την οποία ερμήνευσαν τον Μωσαϊκό νόμο και να αγνοήσουμε ότι αρνήθηκαν τον Ιησού τον Ναζωραίο σαν Βασιλέα των Ιουδαίων και είπαν στον Πιλάτο «οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα»; Να αποσιωπήσουμε ότι οι άρχοντές του διάλεξαν την εξουσία και τον πλούτο που ο καίσαρας συμβολίζει και έκτοτε αυτά επιδιώκουν, κρυφά ή φανερά;
Να δώσουμε λόγο και αιτία ύπαρξης στους ψεύτικους θεούς, προβάλλοντας τις ιδέες τους για ειρήνη στον κόσμο και αγάπη μεταξύ των ανθρώπων, αλλά να μην τολμούμε να διακηρύξουμε τον θεό που όταν τον αρνιόμαστε, αυτός μας περιμένει και μας συγχωρεί; Που όταν αγαπάμε τον συνάνθρωπό μας όπως τον εαυτό μας, μας διαβεβαιώνει ότι λατρεύουμε τον ίδιο αυθεντικά; Που μας δίνει δύναμη να αγαπάμε ακόμα και τους εχθρούς μας και αυτούς που μας καταριούνται; Που είναι παντοδύναμος, αλλά ταπεινώθηκε, μας έπλυνε τα πόδια και θυσιάστηκε για εμάς; Που δεν θέλει να τον υπερασπιζόμαστε βγάζοντας την μάχαιραν από τη θήκη της; Που τον υβρίζουμε, αγανακτούμε για τα δεινά μας, δεν τον καταλαβαίνουμε, αλλά αυτός μας συγχωρεί όταν μετανοούμε και μας καταλαβαίνει; Που ακόμα και τα βάσανά μας τα μεταλλάσσει με την χάρη του σε ευεργεσίες; Που τον αποζητούμε όταν τον έχουμε ανάγκη, κι ας τον ξεχνάμε μετά; Που είναι παρών και στην πίστη μας και στην ολιγοπιστία μας;
Έναν τέτοιο θεό έχουν ανάγκη οι άνθρωποι και περισσότερο τα παιδιά να γνωρίσουν, και όχι άλλους θεούς. Αλλά ας μάθουν μετά και για τους άλλους θεούς χωρίς να χαθούν στην απεραντολογία του ψεύδους τους. Γιατί τέλειος παιδαγωγός δεν είναι άλλος από τον τριαδικό θεό. Τους άλλους θεούς δεν οφείλει να τους σέβεται, οφείλει όμως να σέβεται και να αγαπά αυτούς που πιστεύουν σε αυτούς τους θεούς. Δεν πρέπει να αγνοούμε τον λόγο τους και τις πεποιθήσεις τους, ούτε να τους βάζουμε σύνορα, ούτε να τους φοβόμαστε, γιατί έτσι θα δικαιολογήσουν τα σύνορα που βάζουν και αυτοί για μας και θα φοβόμαστε να τα διαβούμε. Από την άλλη όμως δεν πρέπει να αφήσουμε τον εχθρικό και κακόβουλο λύκο να μπει μέσα στο ποίμνιο και να κατασπαράξει τα πρόβατα. Ας αναδείξουμε τον πλούτο και την αλήθεια του Λόγου του Χριστού μας απέναντι στον φτωχό αντίλογό τους. Ας διαλεχθούμε θεολογικά, ας δούμε πράξεις και λόγο, ο δικός μας ταπεινός θεός απέναντι στον δικό τους βασιλέα και εξουσιαστή θεό, οι δικοί μας άγιοι απέναντι σε αυτούς που τους κατέσφαξαν.
Κι όμως αυτά που θέλουμε να μαθαίνουν τα παιδιά μας, πολλοί από εμάς δεν τα θέλουν και τα πολεμούν. Βαπτισμένοι χριστιανοί, αλλά στην πραγματικότητα άθεοι, χωρίς να γνωρίζουν τίποτα για τους άλλους θεούς, για τα δικαιώματα των οποίων κόπτονται, για την συνύπαρξή τους με τον Χριστό, αποσκοπούν ουσιαστικά σε μια διαπαιδαγώγηση των παιδιών χωρίς θεό. Εμποδίζουν τα παιδία ελθείν προς τον Κύριο, δεν θέλουν ο σπόρος του λόγου του να καρπίσει στις ψυχές τους, αλλά να γίνουν άνυδροι οδοί και πέτρες, να πνιγούν από τα ζιζάνια των παθών τους, να τους υφαρπάξουν τον καλό σπόρο έπεα πτερόοντα άλλων θεών. Δέρουν το πρόσωπο του θεού χωρίς να μπορούν να δικαιολογήσουν αν κακῶς ἐλάλησε, και να μαρτυρήσουν περὶ τοῦ κακοῦ. Απορρίπτουν την κοινωνία της αγάπης προς τον πλησίον μας και θέλουν μια κοινωνία που να μαθαίνει στα παιδιά τη δικαιοσύνη του καίσαρα. Μιας δικαιοσύνης που καθοδηγείται και εκφράζεται από την λαγνεία της εκάστοτε εξουσίας. Όμως εθελοτυφλούν και ματαιοπονούν, γιατί τίποτα δεν στέκει πάνω από την δικαιοσύνη του θεού.
Θέλουν να καταργήσουν την πρωινή προσευχή στα σχολεία, να βγάλουν την εικόνα του Χριστού από τις τάξεις, να κάνουν το μάθημα των θρησκευτικών προαιρετικό και διαθρησκειακό μέχρι να καταργηθεί, να διδάσκεται από φιλολόγους, να αποκόψουν κάθε δεσμό του σχολείου με την εκκλησία.
Μπορεί να έχει καταντήσει η προσευχή στα σχολεία μια μονότονη διαδικασία, όπου λίγοι μαθητές προθυμοποιούνται να την πουν, μπορεί να μη αποδίδει κανείς τον δέοντα σεβασμό και σημασία μέσα στην τάξη μπροστά στην εικόνα του Χριστού, μπορεί το μάθημα των Θρησκευτικών να τους σπρώχνει στην τυπική αποστήθιση για τον καλό βαθμό, που ούτως ή αλλιώς παίρνουν τελικά, μπορεί στον εκκλησιασμό να μην καταλαβαίνουν τίποτα, να βαριούνται και να προτιμούν να καλαμπουρίζουν απέξω με του συμμαθητές τους, αλλά όλα αυτά, αντί να τα καταργήσουμε πρέπει να τα αναβαπτίσουμε.
Ας μιλήσει στα παιδιά κάποια μέρα, κάποιος λυκειάρχης για την Κυριακή προσευχή, για τον πλούτο, τη σοφία, την αλήθεια και την αγάπη κάθε λέξης του. Ας το κάνει ο καθηγητής μέσα στην τάξη. Γιατί δεν είναι δουλειά μόνο του θεολόγου.
Ο θεολόγος ας τους εμπνεύσει με την ουσία του θείου λόγου, ας τους δείξει τους λόγους για τους οποίους η ζωή μας μετατράπηκε σε μια θλιβερή πραγματικότητα, βυθισμένη στο κυνήγι του πλούτου, στην ματαιότητα της δόξας και της υπερηφάνειας, στον σφετερισμό της εξουσίας με βία. Ας αφιερώσουμε μια ώρα του μαθήματος των θρησκευτικών για να επισκέπτονται το σχολείο φωτισμένοι πνευματικοί μας και να απαντούν στις ερωτήσεις όλων των παιδιών και των καθηγητών για κάθε θέμα που θέλουν.
Ας γνωρίσουμε πρώτα στα παιδιά το θεό μας, για να καταλάβουν την παρουσία του στο σχολείο και να τον λατρεύσουν μετά στην εκκλησία.
Ας καταλάβουμε ότι ιδιαίτερα εμείς οι Έλληνες είμαστε δεμένοι με αυτόν τον θεό. Διάλεξε την γλώσσα μας για να εκφραστεί ο λόγος του και να φτάσει στις άκρες της γης και όχι την γλώσσα στην οποία μίλησε επί γης. Γι αυτόν τον λόγο η γλώσσα μας δεν πρόκειται ποτέ να νεκρωθεί, παρά μόνον αν νεκρωθεί ο λόγος του θεού μέσα στους Έλληνες. Ότι ο θεός μας δώρισε πολύ περισσότερα. Διέσωσε την ελληνική σκέψη των προγόνων μας και μετουσίωσε την φιλοσοφία σε θεολογία. Μεταμόρφωσε τον Παρθενώνα, από χώρο λατρείας ανύπαρκτων θεών, σε μνημείο πολιτισμού και τέχνης. Τις επιστήμες που εμείς θεμελιώσαμε τις οδηγεί στα χνάρια της σοφίας του για να μεγαλουργήσουν. Την υποταγή μας στους άλλους λαούς, την έκανε αγώνα για την ελευθερία, δικαίωση και αναγέννηση. Έχουμε την εντύπωση ότι είμαστε χριστιανοί επειδή είμαστε Έλληνες, αλλά η αλήθεια είναι ότι είμαστε Έλληνες επειδή είμαστε χριστιανοί. Αλλιώς θα είχαμε χαθεί από προσώπου γης.
Είμαστε Έλληνες λοιπόν. Σαν Έλληνες είμαστε υπερήφανοι για τις ρίζες μας, αλλά σαν χριστιανοί αγκαλιάζουμε όλα τα έθνη. Υπερασπιζόμαστε τα χώματά μας, αλλά προσφέρουμε ειρήνη σε όλους. Υπηρετούμε την δικαιοσύνη των ανθρώπων, αλλά επιδιώκουμε την δικαιοσύνη του θεού.
Δεν μπορούμε να ζήσουμε με λιγότερα, δεν μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά μας λιγότερα.

The post Σκέψεις για την Παιδεία… appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>
Στήν ἡρωική καί ὄμορφη Βυτίνα… http://www.katixitiko.gr/2017/02/07/omorrfh-butina/ Tue, 07 Feb 2017 21:25:03 +0000 http://www.katixitiko.gr/?p=30081 Από την Ιερά Μητρόπολη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Στήν ἡρωική καί ὄμορφη Βυτίνα τελέσθηκε ἡ πανήγυρις τοῦ Ἁγίου μεγαλομάρτυρος Τρύφωνος τοῦ θαυματουργοῦ. Στόν ἑσπερινό προεξῆρχε ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Ἰερεμίας, ἐνῶ στόν ὄρθρο καί στή Θεία Λειτουργία ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορίνθου, Σικυῶνος, Ζεμενοῦ, Ταρσοῦ καί Πολυφέγγους κ.κ. Διονύσιος. Ὁ Σεβασμιώτατος, μετά τῆς τιμίας συνοδείας του, […]

The post Στήν ἡρωική καί ὄμορφη Βυτίνα… appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>
Από την Ιερά Μητρόπολη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως

Στήν ἡρωική καί ὄμορφη Βυτίνα τελέσθηκε ἡ πανήγυρις τοῦ Ἁγίου μεγαλομάρτυρος Τρύφωνος τοῦ θαυματουργοῦ. Στόν ἑσπερινό προεξῆρχε ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Ἰερεμίας, ἐνῶ στόν ὄρθρο καί στή Θεία Λειτουργία ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορίνθου, Σικυῶνος, Ζεμενοῦ, Ταρσοῦ καί Πολυφέγγους κ.κ. Διονύσιος.

Ὁ Σεβασμιώτατος, μετά τῆς τιμίας συνοδείας του, προσέφεραν χαρά μέ τήν παρουσία τους σέ ὅλη τήν ἐπαρχία μας, στόν κλῆρο καί τό λαό της. Ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Κορίνθου εὐχαρίστησε καί ὡφέλησε τούς πιστούς προσκυνητές, διότι ἀναφέρθηκε στο ὅλο σωτηριῶδες ἔργο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γιά ἐμᾶς, ἀλλά καί στήν δική μας ὑποχρέωση νά ἀγαπᾶμε τόν Χριστό καί νά δίνουμε μαρτυρία ὑπέρ Αὐτοῦ. τό ἐκκλησίασμα μέ τούς ἐμπνευσμένους διδακτικούς λόγους του ἀναφερόμενος στό ἀποστολικό ἀνάγνωμα τῆς ἑορτῆς. Ἐν κατακλείδι τόνισε ὅτι θά πρέπει νά μείνουμε σταθεροί καί ἑδραῖοι στίς ἱερές μας παραδόσεις. Ὅλοι οἱ παριστάμενοι ἱερεῖς καί οἱ ἄρχοντες τόν  εὐχαρίστησαν διά τήν παρουσία Του.

Εἰς τήν ἱεράν πανήγυριν παρέστησαν οἱ βουλευτές τοῦ νομοῦ, οἱ δήμαρχοι τῆς Γορτυνίας καί τῆς Μεγαλοπόλεως, περιφερειακοί σύμβουλοι, πολιτευτές, ἐκπρόσωποι τοῦ στρατοῦ καί τῶν σωμάτων ἀσφαλείας.

Τόν ἱερό ψαλτήρα κόσμησαν μέ τήν παρουσία τους οἱ ἀξιότιμοι ἀδελφοί Γαλάνη, πρωτοψάλτες τῶν Πατρῶν, πλαισιομένοι ἀπό πλειάδα ἄλλων ἱεροψαλτῶν.

 

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

 

The post Στήν ἡρωική καί ὄμορφη Βυτίνα… appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>
Το “βασιλομονάστηρο”! http://www.katixitiko.gr/2017/02/07/os-steiri/ Tue, 07 Feb 2017 20:57:37 +0000 http://www.katixitiko.gr/?p=30076 Από τον Ι.Ν. Μεγάλης Παναγίας Θηβών -ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ”ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΡΟΥΜΕΛΗΣ”! Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΣΤΟ ΣΤΕΙΡΙ ΒΟΙΩΤΙΑΣ! Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΜΟΝΗΣ! Το σπουδαιότερο βυζαντινό μνημείο της Ελλάδας του 11ου αιώνα, η Μονή του Οσίου Λουκά του Στειριώτη, είναι ιδρυμένο σε γραφική πλαγιά στις δυτικές υπώρειες του Ελικώνα, κοντά στην αρχαία Στειρίδα. […]

The post Το “βασιλομονάστηρο”! appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>

-ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ”ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΡΟΥΜΕΛΗΣ”!
Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΣΤΟ ΣΤΕΙΡΙ ΒΟΙΩΤΙΑΣ!
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΜΟΝΗΣ!
Το σπουδαιότερο βυζαντινό μνημείο της Ελλάδας του 11ου αιώνα, η Μονή του Οσίου Λουκά του Στειριώτη, είναι ιδρυμένο σε γραφική πλαγιά στις δυτικές υπώρειες του Ελικώνα, κοντά στην αρχαία Στειρίδα.
Το μοναστήρι με τις δύο μεγάλες εκκλησίες (το ναό της Παναγίας και το Καθολικό), την Κρύπτη,το καμπαναριό, τα κελιά και τα άλλα κτίσματα, αφιερωμένο στον θαυματουργό τοπικό άγιο, απέκτησε σύντομα μοναδική ακτινοβολία και τούτο γιατί η μορφή της τέχνης του θεωρείται πρότυπο για τα βυζαντινά μνημεία του 11ου αιώνα σε όλη την Ελλάδα.
Βασική πηγή των πληροφοριών μας για το μοναστήρι και τον Όσιο Λουκά είναι ο Βίος του, που συνέταξε ανώνυμος μαθητής του το 962, λίγα χρόνια μετά το θάνατο του Οσίου το 953.
Στα θεία χαρίσματα του ασκητή Οσίου οφειλόταν η στενή του σχέση με τους στρατηγούς, του Θέματος της Ελλάδος με έδρα την ακμάζουσα τότε Θήβα. Οι στρατηγοί Πόθος, γιός του Λέοντος Αργυρού και Πρωτοσπαθάριος Κρηνίτης ο Αροτράς τίμησαν τον Όσιο. Ο Κρηνίτης μάλιστα άρχισε να κτίζει με έξοδά του εκκλησία, όσο ζούσε ο Όσιος, το 946, στο όνομα της Αγίας Βαρβάρας.

Δύο χρόνια μετά το θάνατο του Οσίου οι μαθητές και συμμοναστές του τελειοποίησαν και κόσμησαν την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας, μετέβαλλαν το κελί όπου τάφηκε ο Όσιος σε «ιερό ευκτήριο» με σχήμα σταυρικό και ανοικοδόμησαν νέα κελλιά και ξενώνες. Επομένως, το έτος 955 υπήρχε μια πρώτη μοναστική κοινότητα. Σύμφωνα με τον Ε. Στίκα ο ναός της Αγίας Βαρβάρας ταυτίζεται με τον ναό της Παναγίας και ο ευκτήριος οίκος με την Κρύπτη.
Η οικοδομή του Καθολικού, που τοποθετείται χρονολογικά στις δεκαετίες του 11ου αιώνα, αποδίδεται,σύμφωνα με την παράδοση σε τρείς αυτοκράτορες του Βυζαντίου: Τον Ρωμανού Β΄ (959-963), τον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο(976-1028) και τον Κωνσταντίνο Θ΄ τον Μονομάχο(1042-1056)
Ο Όσιος Λουκάς είχε προφητέψει το 941 ότι «Ρωμανός Κρήτηνχειρούται» θα ελευθερώσει δηλαδή την Κρήτη από τους Σαρακηνούς. Όταν ρωτήθηκε αν επρόκειτο για τον αυτοκράτορα Ρωμανό Α’ που βασίλευε την εποχή εκείνη, απάντησε «ουχ ούτος άλλ’ έτερος». Έτσι η ανέγερση του Καθολικού, συνδυάστηκε με την προφητεία αυτή, γιατί ήταν επόμενο ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ρωμανός Β’, να θέλησε να ανεγείρει έναν μεγαλοπρεπή ναό από ευγνωμοσύνη στον Όσιο για την απελευθέρωση της Κρήτης(961), όπως είχε προφητέψει είκοσι χρόνια νωρίτερα.
Η προσωνυμία «βασιλομονάστηρο» αποδίδει την αυτοκρατορική καταγωγή της Μονής, καθώς και την αίσθηση του πλούτου και της τελειότητας του μνημείου από τους μεταγενέστερους.

Αξίζει να αναφερθεί εδώ η γνώμη του ιστορικού Κ. Παπαρρηγόπουλου που σημειώνει ότι η ίδρυση μεγαλόπρεπων μονών κατά την εποχή αυτή ομοίαζε με θρησκευτική αντεπίθεση μετά την περίοδο της Εικονομαχίας και με επιτακτική εθνική ανάγκη για την ενότητα του πληθυσμού, μετά τις αλλεπάλληλες επιδρομές βαρβαρικών φύλων, καθώς επίσης και η γνώμη του καθηγητή Άγγελου Προκοπίου που αναφέρει ότι η Μονή του Οσίου Λουκά ήταν ένα κέντρο για την αναζωπύρωση της Ορθοδοξίας, ένα δοξαστικό μνημείο για την νίκη της Κρήτης αλλά και ο εκθαμβωτικός μαγνήτης για τον εξελληνισμό των βαρβάρων λαών που ήλθαν να κατοικήσουν στον ελλαδικό χώρο.

[ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
ΘΗΒΩΝ & ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ]

The post Το “βασιλομονάστηρο”! appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>
Μήπως πρέπει να μιμηθούμε τους κινέζους; http://www.katixitiko.gr/2017/02/07/mhpws/ Tue, 07 Feb 2017 20:29:19 +0000 http://www.katixitiko.gr/?p=30073 Η Κίνα ετοιμάζει κανονισμό σύμφωνα με τον οποίο θα απαγορεύει σε άτομα κάτω των 18 ετών να παίζουν παιχνίδια στο ίντερνετ από τα μεσάνυχτα έως 8 το πρωΐ. Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ κ. Νεκτάριος

The post Μήπως πρέπει να μιμηθούμε τους κινέζους; appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>
Η Κίνα ετοιμάζει κανονισμό σύμφωνα με τον οποίο θα απαγορεύει σε άτομα κάτω των 18 ετών να παίζουν παιχνίδια στο ίντερνετ από τα μεσάνυχτα έως 8 το πρωΐ.
Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ κ. Νεκτάριος

The post Μήπως πρέπει να μιμηθούμε τους κινέζους; appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>
Φθιώτιδος Νικόλαος: «O κατάλληλος άνθρωπος, την κατάλληλη ώρα, στην κατάλληλη θέση»! http://www.katixitiko.gr/2017/02/07/arxiepiskopos2/ Tue, 07 Feb 2017 19:54:09 +0000 http://www.katixitiko.gr/?p=30068 Από τον Ι.Ν. Μεγάλης Παναγίας Θηβών -ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ Β’! (7/2/2008) -”ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΔΙΧΩΣ ΕΠΕΑ’ ΕΤΗ ΜΕ ”ΕΠΗ”, ΕΤΙ ΚΑΙ ΕΤΙ”! -Γράφει ο Δημοσιογράφος Μανώλης Μελινός. Επτά Φεβρουαρίου 2008, Mνήμη του Oσίου Λουκά του εν Στειρίω: Η προσγειωμένη…απογείωσις! «Ευλογητός ο Θεός…». Επτά Φεβρουαρίου 2017: […]

The post Φθιώτιδος Νικόλαος: «O κατάλληλος άνθρωπος, την κατάλληλη ώρα, στην κατάλληλη θέση»! appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>

-ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ Β’! (7/2/2008)
-”ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΔΙΧΩΣ ΕΠΕΑ’ ΕΤΗ ΜΕ ”ΕΠΗ”, ΕΤΙ ΚΑΙ ΕΤΙ”!
-Γράφει ο Δημοσιογράφος Μανώλης Μελινός.
Επτά Φεβρουαρίου 2008, Mνήμη του Oσίου Λουκά του εν Στειρίω: Η προσγειωμένη…απογείωσις! «Ευλογητός ο Θεός…».
Επτά Φεβρουαρίου 2017: Το ανθρωποκεντρικό Έργο, με λεπτότητα, σεμνότητα και διάκριση προάγεται προς Δόξαν του «πραέως και ταπεινού τη καρδία» Κυρίου, του δόντος «την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών» (Ματθ. κ΄ 28).

Δεν αλαλάζουν κύμβαλα. Δεν ηχούν τυμπανοκρουσίες. Δεν παιανίζουν φιλαρμονικές.

Ηχεί μόνον ο κτύπος της καρδιάς, η οποία -στο σταυρόλεξο της ανθρωπιάς- αγαπά κατακορύφως και οριζοντίως τον Θεάνθρωπο και τον συνάνθρωπο, προϋπόθεση το ένα του άλλου.

Χριστοπαράδοτος ο λόγος της σεμνής φιλανθρωπίας «Mη γνώτω η αριστερά σου τί ποιεί η δεξιά σου» (Ματθ στ΄ 3) και ο εις τύπον και τόπον Του επαξίως ευρισκόμενος Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ζει εφαρμόζοντας το χωρίον.

Aυτό έπραττε κατ’ αρχήν εις το χωρίον Οινόφυτα -κοντά στον κυρ Αναστάση και την κυρα Δήμητρα Λιάπη- ακολούθως στο ευρύτερο πεδίο σε κάθε πόλη και χωρίον της Αποστολοπαράδοτης Εκκλησίας των Βοιωτών και από εννεαετίας, θεία συνάρσει, πράττει στο ευρύτατο πεδίο σε κάθε μεγαλούπολη και χωρίον «πάσης Ελλάδος», όπου τον έταξε η Θεία Πρόνοια «εν δυσχειμέροις καιροίς».

O σεπτός αντιπρόεδρος της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου Μητροπολίτης Φθιώτιδος Νικόλαος -στα πλαίσια της εορτής του Μεγάλου Φωτίου, στην Μονή Πεντέλης, 6 Φεβρουαρίου 2017- συγχαίρων, ετόνισε για τα εννέα έτη συνετής οιακοστροφίας του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου: «O κατάλληλος άνθρωπος, την κατάλληλη ώρα, στην κατάλληλη θέση»!

Ευχαριστών ο Αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε ότι πρέπει να εντείνουμε την προσευχή και την προσοχή μας. Η κρίση θα περάση, είπε, όπως επέρασαν τόσες και τόσες· Αυτό όμως που θα παραμείνη, μέχρι (δύσκολα) να περάση, είναι η παρακμή.

Άλλοτε έχει τονίσει: H κορυφή του παγόβουνου της κρίσεως είναι οικονομική· η βάση του, εν τη ευρυτέρα εννοία, ηθική είναι…
Αυτός «ο κόσμος ο μικρός ο μέγας» η ευλογημένη Πατρίδα μας ευτύχησε, στην δύσκολη καμπή της Iστορίας της, να τον έχη προκαθήμενο της ευσεβείας και της ικεσίας της, δικό της Κυρηναίο, πρώτον εκπρόσωπο των συνανθρώπων προς τον Θεό και όχι εκπρόσωπο του ανενδεούς Θεού προς τους συνανθρώπους, όπως ο ίδιος έχει αναφέρει σ’ έναν από τους μετρημένους -με την διττήν έννοια- μεστούς λόγους του.

Ευτυχείς εκείνοι, που εκείνος -προς Εκείνον- θεοπειθώς μας εκπροσωπεί, ανεβάζοντας ικετευτικά τα χέρια και κατεβάζοντας του Θεού το έλεος!..

Υική ευχή και προσευχή μας: Nα τον αξιώνη ο Μέγας Αρχιερεύς επί πάμπολλα έτη -έτι και έτι- να ποιμαίνη θεοφιλώς· έτη δίχως πτερόεντα έπη, των χειλέων, αλλά με ουσιαστικά και ανακουφίζοντα «έπη» της πυρακτωμένης καρδιάς, που αυτή μόνη ξέρει να δημιουργή.

Mε άλλα λόγια: Λίγα κηρυγματικά έπη στον συνάνθρωπο για τον Θεάνθρωπο και πολλά παρακλητικά έπη στον Θεάνθρωπο για μας, σιωπηλώς δείχνοντάς Τον με στόμα κλειστό και χέρια ορθάνοικτα!..

The post Φθιώτιδος Νικόλαος: «O κατάλληλος άνθρωπος, την κατάλληλη ώρα, στην κατάλληλη θέση»! appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>
Ο μεγαλύτερος Φαρισαϊσμός http://www.katixitiko.gr/2017/02/06/magaliteros-farisaismos/ Mon, 06 Feb 2017 15:37:31 +0000 http://www.katixitiko.gr/?p=30065 Από τον ιερομόναχο Ιάσωνα Ο μεγαλύτερος φαρισαϊσμός είναι -ενώ είμαστε μέρος αυτής της κοινωνίας- να πιστεύουμε ότι δε φταίμε για κανένα από τα κακά που συμβαίνουν στη κοινωνία αυτή. Πιστεύουμε ότι φταίει πάντα κάποιος άλλος. Έτσι όμως γινόμαστε σα τον Φαρισαίο: ψεύτες στον εαυτό μας, ψεύτες στους άλλους και τελικά στο Θεό. Κι η ψευτιά είναι […]

The post Ο μεγαλύτερος Φαρισαϊσμός appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>
Από τον ιερομόναχο Ιάσωνα

Ο μεγαλύτερος φαρισαϊσμός είναι -ενώ είμαστε μέρος αυτής της κοινωνίας- να πιστεύουμε ότι δε φταίμε για κανένα από τα κακά που συμβαίνουν στη κοινωνία αυτή. Πιστεύουμε ότι φταίει πάντα κάποιος άλλος.
Έτσι όμως γινόμαστε σα τον Φαρισαίο: ψεύτες στον εαυτό μας, ψεύτες στους άλλους και τελικά στο Θεό.

Κι η ψευτιά είναι η μεγαλύτερη κόλαση -σε τούτην εδώ τη γη- αλλά και μέσα μας: μας κατατρώει.

The post Ο μεγαλύτερος Φαρισαϊσμός appeared first on Κατηχητικό, Ανήκουμε στο μέλλον.

]]>